Diz ağrısı, hem gençlerde spor yaralanmalarıyla hem de ileri yaşta kireçlenme (osteoartrit) ile ortaya çıkar. Diz eklemi vücudun en çok yük taşıyan yapısı olduğundan, menisküs, bağ ve kıkırdak dokular kolaylıkla yıpranabilir.
Ağrının kaynağı çoğu zaman eklemin içinden değil, çevresindeki kas ve tendon dokularındandır. Bu nedenle yalnızca röntgenle değil, ultrason rehberli fizik muayene ile değerlendirme yapmak gerekir.
Tedavi sürecinde öncelikle ağrının nedenine göre yaklaşım belirlenir. Menisküs zedelenmelerinde ESWT ve PRP/CGF uygulamaları doku onarımını destekler. Kas ve bağ dokusu zayıflıklarında proloterapi ve EPTE tercih edilir.
Kireçlenme gibi dejeneratif durumlarda ise mezoterapi ve kuru iğneleme ağrıyı azaltır, dolaşımı artırır.
Fizik tedavi egzersizleriyle kuadriseps kası güçlendirildiğinde, diz üzerindeki yük azalır ve eklem sağlığı uzun süre korunur.
Sonuç: Diz ağrısının tedavisinde erken müdahale, cerrahiye gerek kalmadan uzun vadeli iyileşme sağlar.